Angst en agressie

Angst is een vorm van bevriezing of verstijving; de energie die nodig is voor de vecht- of vluchtreactie, komt als het ware vast te zitten. Deze bevriezing neemt in het denken de vorm aan van bepaalde overtuigingen en zet zich in het lichaam vast als spanning.

Als kinderen in een onveilige situatie zijn opgegroeid, dan kan angst een belangrijk onderdeel worden van de karakterstructuur; men gaat de wereld als een onveilige, gevaarlijke omgeving zien. In het gedrag kan dit zich, ook op latere leeftijd, uiten door teruggetrokkenheid, afhankelijkheid of agressie.

Een gezonde agressie is nodig om je plek in de wereld in te nemen en grenzen te trekken.
Kinderen die niet leren om te gaan met hun natuurlijke agressie, zullen deze onderdrukken of op een vervormde manier uiten. Gewelddadig gedrag is een uiting van vervormde agressie.

Agressie roept bij veel mensen angst op. Hierbij kan het gaan om agressief gedrag van anderen, maar ook de eigen agressie is voor veel mensen beangstigend. Als de agressie bewust gevoeld kan worden (dus niet onderdrukt, maar ook niet uitgeleefd in destructief gedrag), dan komt de oorspronkelijke stroom van innerlijke kracht en levensenergie weer vrij.